up send share facebook twitter linkedin

Agressieve betogers?!

Gepubliceerd op 24 augustus 2014

Zojuist heb ik het artikel Traangas & barbecue gelezen van Arjen van Veelen (NRC 23/24 augustus), over de demonstraties in het Amerikaanse stadje Ferguson. Hij omschrijft hoe media en politie een grote rol spelen in hoe een demonstratie wordt gepresenteerd aan de buitenwereld. De beeldvorming omtrent Ferguson verschilt nogal met zijn perceptie wanneer hij besluit zelf een kijkje te gaan nemen. Opmerkelijk is dat er veel gelijkenissen zijn tussen zijn observaties en mijn ervaringen van drie pro-Palestina demonstraties in de afgelopen weken.

Gister (23-08) was ik in Amsterdam op de Dam samen met ongeveer 500 andere betogers. We werden omgeven door een kolonne agenten. Ontzettend veel politie, te voet, te paard en zelfs meerdere ME busjes. De verhouding was een beetje zoek. Óf ze dachten dat we stiekem toch met veel meer zouden komen, óf ze wilden koste wat kost een blamage voor van der Laan voorkomen, of ze denken echt dat wij allemaal gewelddadige agressievelingen zijn hoewel wij komen demonstreren voor rechtvaardigheid en vrede.

Achteraf hoorde ik op de radio in een nieuwsitem over de demonstratie dat er veel politie op de been was gebracht omdat een eerdere demonstratie wat onrustig was verlopen. Enkele antisemitische teksten in Den Haag krijgen steeds opnieuw meer aandacht dan de andere duizenden mensen die vreedzaam demonstreerden voor een vrij Palestina. Door steeds te doen alsof betogers een stelletje radicalen zijn wordt het een self-fulfilling prophecy.

Van Veelen schreef dat zijn Amerikaanse buurman bijna een hartverzakking kreeg toen hij hem vertelde dat hij in Ferguson een kijkje ging nemen. Mensen worden bang gemaakt door de beelden die ze zien. Door zoveel politie op te roepen en door de steevast te berichten over de rust dan wel onrust van een demonstratie blijven mensen liever thuis, of sterker nog, willen ze niets met ‘agressieve moslims’ en ‘antisemieten’ te maken hebben. Helaas voor alle mensen die graag hun vooroordelen bevestigd zien: de meeste demonstranten zijn vredelievende mensen die zich uitspreken tegen de Nederlandse steun aan de bezetting, de onderdrukking van Palestijnen en het goedpraten van Israëls wanbeleid.

De demonstraties in Ferguson werden in media vergeleken met de opstanden in Egypte, met Gaza, of met rassenrellen uit de jaren zestig, maar van Veelen schrijft “overdag leken de demonstraties soms eerder een straatfeest”. Kleurrijk beschrijft hij wat voor mensen er samen kwamen, over rozen en free hugs die werden uitgedeeld, kinderen die met stoepkrijt de straat bekleuren. Tegelijkertijd is er ook wel een benzinestation afgebrand en zijn er mensen die geweld hebben gebruikt. Er kunnen er altijd een paar zijn die het voor de rest verpesten. Zo wil ik ook niet doen alsof iedereen die bij de pro-Palestina demonstraties waren vreedzaam en liefdevol zijn, mensen zijn boos en roepen soms de verkeerde dingen. Of ongenuanceerde dingen. En die gebruikt de NOS dan weer om het nieuwsitem mee te vullen.. Ik zou alle mensen die bang zijn voor antisemitisme en polarisatie willen oproepen om zelf een keer te komen kijken, net als van Veelen deed.

Van Veelen was blij dat hij ‘het oorlogsgebied’ had bezocht: “Ik heb de afgelopen dagen op dit strookje meer zwarten gesproken dan de weken daarvoor in de hele stad. En de huiver die ik had als ik naar het noorden [waar Ferguson ligt] rij is grotendeels weg.” Mensen spreken hun angst uit over de demonstraties in Nederland dat ze zouden aanzetten tot verdeeldheid, hier én in Israël en Palestina. Ik heb echter nog nooit zoveel moslims, blanke, bruine en andere Nederlands en zelf joden samen op zien trekken en zich verenigen voor één gezamenlijk doel: gerechtigheid en vrede voor Palestina.

Foto afkomstig van nu.nl