up send share facebook twitter linkedin

Mijn toespraak tijdens Vredesmars voor Gaza

Gepubliceerd op 11 augustus 2014

Ondanks de stromende regen stond het Vredenburg vol met mensen. In het nieuws werd gesproken over 1000 demonstranten, maar gezien de foto's en video's waren het er stukken meer! Als initiatiefnemer van deze vredesmars ben ik heel blij dat we ons ook in Utrecht hebben kunnen uitspreken tegen de Nederlandse steun aan de onderdrukking van Palestijnen. Hopelijk blijven we druk zetten op onze overheid om een einde ta maken aan de voorkeursbehandeling van Israel. Er moet een einde komen aan de mensenrechtenschendingen en onderdrukking.

Demonstratie in Utrecht © Vincent Wijlhuizen

Mijn openingstoespraak:

Welkom dames en heren, welkom bij deze vredesmars voor Gaza. Ontzettend gaaf dat we hier alweer met zo'n grote groep samenkomen om ons uit te spreken tegen het onrecht dat de Palestijnen, en nu de Gazanen in het bijzonder wordt aangedaan.

Met deze vredesmars willen wij uitspreken dat niet alleen de huidige geweldsgolf moet stoppen, maar dat er een duurzame vreedzame oplossing moet komen. Er moeten diplomatieke stappen worden ondernomen die de rechten van alle mensen in het gebied waarborgen en die zorgen dat mensen veilig en in vrede kunnen leven.

De directe aanleiding om deze vredesmars te organiseren was het zien van Ruttes interview bij de NOS. Doordat hij zich openlijk achter Israël schaarde en hun grove militaire optreden in Gaza goed praatte kon ik niet langer zwijgen. Als we blijven zwijgen stemmen we in met de koers van onze Nederlandse regering. Dan doen we alsof mensenrechten niets waard zijn. Dan doen we alsof internationale verdragen niets waard zijn. Dan doen we alsof Palestijnen niets waard zijn.

In media werden de afgelopen demonstraties bestempeld als ‘anti-Israël’ en enkele antisemitische teksten in Den Haag kregen veel meer aandacht dan de andere duizenden mensen die vreedzaam demonstreerden voor een vrij Palestina. Hoewel Antisemitisme ontoelaatbaar is en ook tijdens deze vredesmars ten strengste verboden, wil ik duidelijk maken dat kritiek op Israël iets anders is dan ´anti-Israël’’ en al helemaal iets anders dan ‘antisemitisme’. Laten we niet toestaan dat de politiek hier een binnenlands probleem van maakt om zo niet naar Palestina te hoeven kijken!

Als initiatiefnemer van deze vredesmars werd ik op Facebook meermaals door vreemden aangesproken en gevraagd waarom ik dit evenement organiseerde, waarom een ‘blanke autochtone dame’ zich in zet voor de Palestijnen. Maar ik kan je één ding vertellen, je hoeft geen moslim te zijn om je uit te spreken tegen dit onrecht, wij vinden het allemaal vreselijk. Op plekken over de hele wereld wordt geprotesteerd. Palestijnen, jullie staan niet alleen!

De slachtoffers in Gaza zijn niet de enige onschuldige mensen die zijn gestorven. Ook in Israel zijn burgerslachtoffers gevallen. In Syrië woedt er al meer dan drie jaar een burgeroorlog, in Irak worden op dit onschuldige mensen vermoord, in Congo en Sudan gebeuren vreselijke dingen en ga zo maar door. Elk mensenleven is er één te veel. Voor hun allemaal vraag ik nu een moment stilte.

Ik geloof in vrede. Mensen noemen me naïef of idealistisch, maar deze afgelopen periode met protesten over de hele wereld voor vrede, en voor de vrijheid van Palestina sterkt mij in m’n overtuiging. Deze massale vreedzame protesten zijn noodzakelijk om de vicieuze cirkel van geweld te doorbreken. Dus laten we daar mee door gaan totdat we ons doel hebben bereikt!

Lees hier een artikel over mijn aanleiding om deze vredesmars te organiseren.

Teken de petitie van Amnesty 'Stop het geweld in Gaza'. Teken hier het Gaza Manifest van PAX.