up send share facebook twitter linkedin

Religie in de levens van vrouwen uit Poso

Gepubliceerd op 24 mei 2013

Voor het onderzoek dat ik hier doe bij Institute Mosintuwu interview ik de vrouwen die de Women School volgen of hebben gevolgd. Het is heel bijzonder om steeds bij andere vrouwen een kijkje te mogen nemen in hun leven. Letterlijk; ze nodigen me uit bij hun thuis, maar vooral is het bijzonder om deelgenoot te worden van al hun verhalen. De meeste vrouwen zijn het volgens mij niet echt gewend dat er zo lang alleen maar naar hun geluisterd wordt. Voor sommigen is het een beetje onwennig, komen langzaam op gang, maar de meesten zijn buitengewoon openhartig.

Zo vertelde Ibu Marlin me dat ze al jaren ongelukkig is. Ze was op haar 15e al getrouwd, maar haar man ging de hele tijd vreemd. Bij één vrouw had hij zelfs al een kind gekregen. Zij wilde nooit scheiden want ze was bang voor wat er dan met haar zou gebeuren en ze was bang voor God, want ze had hem immers beloofd voor altijd bij haar man te blijven. Niemand in haar dorp had respect voor haar, want ze zagen haar als zijn bitch (haar woorden). Door de Women School durft ze nu veel beter voor zichzelf op te komen en realiseert ze zich dat het nooit Gods bedoeling kan zijn dat zij ongelukkig is. Ze heeft hem het huis uitgezet -hij woont nu bij zijn ouders- maar ze is wel nog steeds met hem getrouwd. Hij heeft haar al drie keer gevraagd de scheidingspapieren te tekenen, maar zij weigert, om hem te straffen. Ze zei: “Ik ga pas van hem scheiden als hij inziet wat hij mij heeft aangedaan. Zolang hij zich daar niet bewust van is doet hij het misschien ook bij zijn volgende vrouw.” Haar dorpgenoten hebben nu meer respect voor haar zegt ze, maar belangrijker nog: “Ik ben zo trots op mezelf.”

Sommige verhalen zijn heftig, verdrietig of bewonderenswaardig, maar vaak valt er ook wel wat te lachen. Bijvoorbeeld toen ik Ibu Unita vroeg wat ze het mooiste vond aan Islam. “I like that Muslims pray five times a day, it is like, the hole day! They really talk a lot to God... En als laatste nog een quote waar we als pluralisten wel van kunnen smullen: “I see Mosintuwu as a rainbow. A rainbow with only one color is no beauty. We need all the colors to make it beautiful. That is why we have to work together with all the religions.”

Lees hier andere verhalen over Mosintuwu.