up send share facebook twitter linkedin

De laatste oorlog


Lisannes Blog
Boektitel
De laatste oorlog
Auteur(s)
Karel Glastra van Loon, Jan Marijnissen
Taal
Nederlands
Beoordeling
✩ ✩
Tags
Geschiedenis, Macht, Nederland, Oorlog, Politiek
Recenciedatum
8 februari 2015
De laatste oorlog

Samenvatting

Na de ineenstorting van het Oostblok zou er een nieuwe wereldorde komen. Een orde waarin de laatste oorlog spoedig zou zijn gestreden, met Amerika in de rol van politieagent van de wereld. Tien jaar later is van dit optimisme uit het begin van de jaren negentig niets meer over. Het aantal gewapende conflicten neemt niet af, maar toe. Ook Nederland is inmiddels weer rechtstreeks betrokken geweest bij een oorlog – al mochten de luchtaanvallen op Servië niet zo heten.

Interessante Quotes

Waar en wanneer hebben de twee begrippen [etnische zuivering en genocide] volgens u hun betekenis verloren, en met welk doel zijn ze misbruikt? Noam Chomsky: "De term etnische zuivering is voor zover ik weet voor het eerste geïntroduceerd in de eerste van de Balkanoorlogen, dus in het begin van de jaren negentig. De term werd selectief gebruikt om die gevallen van etnische zuivering (in de letterlijke betekenis) aan te duiden die dienden als rechtvaardiging voor westers ingrijpen. Zodoende sprak men niet van etnische zuivering toen de Kroaten, gesteund door de Verenigde Staten, honderdduizenden Serven verdreven uit de Krajina. Of toen in dezelfde periode de Turken, opnieuw met steun van de Verenigde Staten duizenden Koerdische dorpen vernietigden, waarbij tienduizenden mensen et leven verlopen, en miljoenen anderen van huis en haard werden verdreven. Evenmin is de term is de term ‘etnische zuivering’, in zijn propagandistische betekenis, van toepassing verklaard op de vele acties van de Verenigde Staten en tijde van de terroristische oorlogen in Midden-Amerika, die in de jaren tachtig enorme vluchtelingenstromen op gang brachten. Of nog eerder, ten tijde van de Amerikaanse oorlog in Vietnam, de zich later uitbreidde naar grote delen van Indochina. Ook in de verdrijving en vlucht van 85 procent van de bevolking van Palestina in 1948 en van nog een honderdduizenden Palestijnen in 1967 […] Als politiek middel is etnische zuivering helaas al heel erg oud. Maar als propaganda-instrument is de term tamelijk recent, en het selectieve gebruik ervan verdient geen navolging. Wat de term ‘genocide’ betreft: die is de afgelopen decennia zo misbruikt dat het bijna betekenisloos is geworden. Er zijn gevallen waarop het van toepassing is: Nazi-Duitsland bijvoorbeeld, Rwanda, en misschien enkele andere. Maar men is het woord gaan gebruiken voor die gruwelijkheden waar men om wat voor reden dan ook tegen is. In 1999 heeft het propagandistisch gebruik van dit woord welhaast pathologische vormen aangenomen. De NAVO-bombardementen op Servië werden algemeen gerechtvaardigd met een verwijzing naar de genocide die zich in Kosovo had voltrokken – althans volgens de NAVO. Daarbij doelde men op tweeduizend doden aan beide zijden als gevolg van de gewelddadige Servische reactie op wat in Washington nog niet zo lang daarvoor was omschreven als ‘terreur’ van het UCK. Om in zo’n geval te spreken van genocide is in feite een vorm van holocaustrevisionisme. Maar al ruim voor 1999 is de term ‘genocide’ welhaast betekenisloos geworden doordat hij zo onzorgvuldig en selectief is gebruikt, dat het een belediging is voor de slachtoffer van werkelijke genocide." (pag. 51/52)

“De Amerikanen spelen niet langer alleen de rol van politieagent van de wereld, ze beschouwen zich ook als de aanklager van alles en iedereen die afwijkt van de Amerikaanse norm, als de rechter die de strafmaat vaststelt, en ok nog als degene die de straf te uitvoer legt – ze zijn the judge, the jury and the executioner in één.” (pag. 202)

“Men spreekt steeds over de totale handelsvrijheid of de totale onvrijheid, maar gelijke wetten en regels voor ongelijke landen bestendigen alleen maar de ongelijkheid. Bovendien houdt de geglobaliseerde vrijhandel niet veel meer in dan dat men werknemers overal ter wereld tegen elkaar uitspeelt in een nieuwe race tot the bottom al het gaat om lonen, sociale zekerheid, voorzieningen en arbeidsomstandigheden. Behalve mensen betalen ook de natuur en het milieu hiervoor onvermijdelijk een hoge prijs.” (pag. 214)

Oplossing

“Arme landen moeten het recht hebben hun binnenlandse markten af te schermen voor goedkope westerse producten, zodat ze de tijd krijgen om eigen industrieën op te bouwen en hun eigen voedselvoorziening veilig te stellen. Anderzijds zouden de arme landen in staat gesteld moeten worden hun producten te kunnen afzetten op de markten van de rijke landen zonder dat zij worden geconfronteerd met barrières in welke vorm dan ook. […]Het is moreel volstrekt verwerpelijk dat wij nog steeds denken onze Europese markten moeten beschermen tegen goedkope producten uit deze landen, terwijl we die landen tegelijkertijd dwingen om hun markten onbeperkt open te stellen voor ónze producten en bedrijven.” (pag. 214)